Δευτέρα, 7 Νοεμβρίου 2016

Η Πλατωνική αλληγορία του σπηλαίου στην Αστρολογία

Αποτέλεσμα εικόνας για plato's cave
«Η κατάσταση matrix η οποία ζούμε είναι απορροια λανθασμένης οπτικής»
Από την σειρά «ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑ & ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ»

Ο Πλάτωνας με αυτή την αλληγορία έρχεται να επιδείξει πως τα πάντα είναι σχετικά και σε συνάρτηση με την αντίληψη και τις εμπειρίες που έχουμε αποκομίσει. Εξέφρασε το παρακάτω προβληματισμό: «Ο μύθος του σπηλαίου βρίσκεται στο έβδομο κεφάλαιο της «Πολιτείας» του Πλάτωνα. Σύμφωνα με τον αλληγορικό μύθο οι άνθρωποι ζούμε σαν φυλακισμένοι μέσα στις παραισθήσεις και τις αυταπάτες και δεν μπορούμε να γνωρίσουμε την αλήθεια γιατί μας εμποδίζουν τα δεσμά των αισθήσεων αλλά και τα δεσμά των εξουσιαστών, που χειραγωγούν τις αισθήσεις μας ώστε ν αντιλαμβανόμαστε μόνο την πραγματικότητα όπως την καθορίζουν εκείνοι. Κάποιοι από τους «κρατούμενους – δεσμώτες» σε κάποια στιγμή απαλλάσσονται επιτέλους απ την επιρροή των δογμάτων, χάρη στην παιδεία και τον ορθό λόγο και επιτέλους με καθαρή σκέψη μπορούν να γνωρίσουν την αλήθεια βασιζόμενοι σε αποδείξεις.»

Δεν είναι λίγοι ή μάλλον οι περισσότεροι από εμάς λειτουργούμε με βάση τις προσωπικές μας εμπειρίες και τις αισθήσεις μας. Λειτουργούμε, εμμέσως πλην σαφώς ως σύγχρονοι «άπιστοι Θωμάδες». Και δυστυχώς στην συγχρονη εποχή τα ΜΜΕ διαμορφωνουν την αποψη μας δειχνοντας πάντα αυτά που τους συμφερει αφου συνηθως οι «ειδησεις» τους απηχουν στις θέσεις αυτού που τους τα «ακουμπάει»...

Ένας «ιδιαιτερος άξονας» που πρεπει να μελετά κανείς ειναι ο άξονα ΑΡΗΣ/POSEIDONγια να «διαγνωσθεί» εαν τελικα το μυαλό διαθέτει τις αντιστάσεις που λέγονται ηθικά στοιχεία. Ο «μυθος» λεει πως η σπηλιά (*ψυχή) φωτίζεται απο μια φωτιά δηλαδή ενα τεχνητό φως... που ειναι η «αληθεια» που μας παρουσιάζουν οι άλλοι. Πόσοι όμως μελετάμε και τον άξονα ΕΡΜΗ/POSEIDON για να δούμε την «πνευματικότητα» του ατόμου;

Τα «εργα» μας έχουν μια «μεταφυσική ευθύνη που αντηχεί στην αιωνιότητα». Η ψυχή ταξιδευει, γυρνά πίσω και μπαίνει στην καρμική της φυλακή που είναι το σώμα μας , το σαρκίο μας... σε κάθε ενσάρκωση...

Εξελιγμένες ψυχές ...ταπεινές ζωές....
Ο Αριδαίος είχε κάνει πολλά ατοπήματα και μεγάλα εγκλήματα και οπως λεγαν και οι Αρχαιοι Ελληνες οτι κάνεις (είτε καλό, είτε κακό) θα το πληρώσεις επι δέκα. Ετσι όπως λέει και η μυθολογια αλλά και ο Σεφέρης στο ποιημα «ΕΠΙ ΑΣΠΑΛΑΘΩΝ»:
"τον έδεσαν χειροπόδαρα"
"τον έριξαν χάμω και τον έγδαραν
τον έσυραν παράμερα τον καταξέσκισαν
απάνω στους αγκαθερούς ασπάλαθους
και πήγαν και τον πέταξαν στον Τάρταρο κουρέλι
Έτσι στον κάτω κόσμο πλέρωνε τα κρίματά του
Ο Παμφύλιος ο Αρδιαίος ο πανάθλιος Τύραννος»
Η ψυχή μας , λοιπόν, επιλέγει την ζωή της αφου ακουσει το σενάριο της. Αφου ακουσει την εξιστόρηση, το τραγούδι των Μοιρών (Η Λάχεσις εξιστορούσε τα περασμένα, η Κλωθώ ερμήνευε τα τωρινά και η Άτροπος εξηγούσε και υποδείκνυε τα μελλούμενα.)

Οι αφιλοσόφητες ψυχές διάλεγαν βίους ένδοξους, χωρίς να υπολογίσουν πόση δυστυχία και τι ευθύνη κρύβουν μέσα τους τα αξιώματα και τα μεγαλεία. Όσες όμως ψυχές είχαν δοκιμαστεί σκληρά στην προηγούμενη ζωή τους, τώρα πρόσεχαν να μην απατηθούν από τη δολερή λάμψη.

Μετά την επιλογή της κάθε ψυχή πήγαινε μπροστά στη Λάχεση και εκείνη έδινε στην καθεμιά ένα δαίμονα που θα τη συνόδευε στη ζωή που είχε διαλέξει. Ο δαίμονας πήγαινε πρώτα την ψυχή στην Κλωθώ για να επικυρώσει αυτή την επιλογή της μοίρας της κάθε ψυχής και μετά την πήγαινε στην Άτροπο, η οποία έκανε αμετάστροφη την επικύρωση της Κλωθώς. Έπειτα όλες οι ψυχές, χωρίς να κοιτάζουν πίσω, προχωρούσαν προς την πεδιάδα της λήθης όπου κατασκήνωναν εκεί και έπιναν από το νερό του Αμέλητα ποταμού και σιγά σιγά ο καθένας ξεχνούσε τα πάντα. Τα μεσάνυχτα, μετά από δυνατή βροντή και σεισμό οι ψυχές άρχιζαν να αναπηδούν προς τα πάνω για να ξαναγεννηθούν μέσα στα νέα τους σώματα.

Η παρουσία σου σε αυτή την ζωή θα πρέπει να σε βάλει σε μια σκέψη, σε έναν λογισμό πως επηρεάζεις τις ζωές των άλλων πρέπει να σκεφτεσαι διπλά. Φρόντισε ο Ήλιος σου (προσωπικότητα) να λάμπει και οχι να λειτουργεί ως τεχνητό φως), κοίτα την Σελήνη (την ψυχή σου) να είναι αγνή και να ζητά το καλό (τόσο των άλλων αλλά και το δικό σου), ενω ο Ερμής σου (σκέψη) να είναι καθαρός και δίκαιος. Ετσι μεσα απο την μαχη σου (Άρης) μπορείς να νοιωσεις ωραία (Αφροδίτη), να κερδισεις αγαθά (Διας) αλλά αυτα να ειναι με τρόπο σωστο διοτι η Συμπαντική δικαιοσύνη (Κρόνος) μπορει να σε βρει απο το πουθενά ετσι στο ξαφνικο (Ουρανός). Μην νομίζεις μπορείς να ξεγελάσεις το Συμπαν(Ποσειδώνας) διότι το τέλος και η καταδίκη ειναι κάτι μοιραίο & αναπόφεκτο (Πλουτωνας). Αυτό συμβαίνει το ίδιο και σε όλους (Δεσμοί της Σελήνης) γιατί πολλές φορές αυτά που κουβαλάμε απο το παρελθόν (Νότιος Δεσμός) δεν μας αφήνουν να τραβήξουμε μπροστά στο μέλλον (Βόρειος Δεσμός)... και η προσκόλληση αυτή πονάει (Χειρωνας)... Έτσι η φυσική μας οντότητα (Ωροσκόπος) πρεπει να συμπλεύσει με τους άλλους (7ος οικος, σύντροφοι μα και φανεροί εχθροί) και να φύγει απο τις προσταγες του 4ου οικου (τελος) και να ακολουθήσει την διαδρομή προς τον τελικό της στοχο (10ος οικος) αφου ετσι και αλλιώς το τέλος ειναι δεδόμενο (επιστροφη στον 4ο οικο, η αρχη μα και το τέλος).


▣ Γίνετε μέλη στη σελίδα μας στο Facebook: Regium Web Radio


Δεν υπάρχουν σχόλια: